‘Never give up’/’We are stronger together’

Never give up‘ de slogan die wordt gebruikt bij de Alpe D’huzes. Samen strijden tegen kanker door de Alpe D’huez te beklimmen. Ik ging fietsen voor mijn moeder. Afgelopen twee jaar heb ik mogen deelnemen aan dit super mooie/ indrukwekkende evenement. Ik heb nog steeds een polsbandje om met de tekst ‘Never give up’ team Devon. Deze had ik gekregen van het broertje van Devon. Devon was overleden, maar zijn broertje stond daar zo positief mensen aan te moedigen. Mede door hem kreeg ik de kracht om in 1x naar boven te fietsen. Het gevoel van SAMEN was daar zo bijzonder!

Ik herken zoveel van mijn bergrit in mijn werk. Wij (samen met de persoon die gaat werken aan zijn/haar belemmeringen in het leven) beginnen onderaan de berg. De zenuwen gieren door je lijf. De Angst..kan ik dit wel? Van alles gaat door het hoofd. Ook nieuwsgierigheid. Hoe zou het zijn daar boven op de berg? Wat ga ik allemaal beleven in de tussentijd? Gaat het mij lukken? Kan ik die finish wel bereiken? Hoe voel ik me dan? Ik ga ervoor!

Ik fiets, het publiek klapt, de deelnemers kletsen en lachen, de weg is nu nog vlak. Ik beweeg en voel de spanning wegtrekken en durf het aan. Maar dan, de weg gaat ineens omhoog en ik voel mijn beenspieren aanspannen, mijn ademhaling wordt zwaarder, het wordt stil. Stil in mijn hoofd, ik ben onder de indruk.

De eerste bocht even de benen rust gunnen en wat drinken en door. Mijn eerste gedachten aan mijn moeder komt boven. Zij voelt dit ook, maar zij voelt de spanning/ onzekerheid van ineens ziek zijn. Je lichaam voelt zo anders in deze situatie. In trance fiets ik de berg verder op. De bochten zijn zwaar. De gedachten zijn zwaar. Soms verdriet, trots, moed, doorzetten, geluk. Er wordt van alles verwerkt in mijn hoofd. En daar zijn ze, de mensen (vrienden, familie, onbekenden, hulpverleners) die klappen, zingen, je naam roepen en een Hermannetje (duwtje in de rug) geven. De mensen die je opvangen als het even niet gaat. Ze geven eten en drinken op het moment dat je het nodig hebt. Het is echt en niet gespeeld. Na mijn zware tocht naar boven heb ik het mogen ervaren. De finish, zo mooi en zo bijzonder!

In mijn werk hoef ik het ook niet alleen te doen. Een heel team aan hulpverleners/ collega’s staat achter mij en daar vertrouw ik op.

Ik mag het Hermannetje zijn. Ik vang op wanneer iemand dat nodig heeft of geef een duwtje in de rug. Je hoeft het niet alleen te doen! Hoe complex het ook is. Iedere bocht gaan wij de pijn/angst/ gedachten/ emoties aan en komen boven. Wij gaan SAMEN de berg op en komen SAMEN de finish over!

Mijn slogan is geworden ‘We Are Stronger Together!’

Marjolein van Boheemen

http://www.coachingvanboheemen.com

 

 

 

 

 

‘Mijn leugendetector’

Een paard is een vluchtdier, een kuddedier en planteneter. Wanneer er gevaar dreigt dan gaat de voorkeur naar vluchten. Vechten komt pas als vluchten niet meer kan. Een paard heeft een persoonlijke cirkel van zo’n 100m. Bij ons is dit 1 a 2m. Bovendien heeft een paard een sterk ontwikkelde zicht en reukvermogen. Constant scant het paard of de omgeving veilig is. Wanneer het stresshormoon bij mensen wordt geactiveerd, dan gaat de hartslag, ademhaling en bloeddruk omhoog. Ons lichaam vloeit stress af middels beweging Een paard kan dit op grote afstand opmerken. Het paard voelt iemands hartslag via de lies, wanneer de persoon zonder zadel op het paard zit. Emoties zijn niet te sturen. Gedachten wel. Het paard spiegelt de emoties van de persoon. Dat is mijn instrument als therapeut om onbewuste emoties zichtbaar te maken. Doordat een paard niet veroordeelt, voelt een persoon zich sneller veilig. Wanneer een paard totale ontspanning laat zien, dan weet ik dat de behandeling geslaagd is. Geweldig om met deze dieren te mogen werken!

paard vlucht

‘Wet Verbetering Poortwachter’

De werkgever is verantwoordelijk!

Het is niet opgenomen in de DSM als psychische stoornis, het valt onder de ‘beroepsziekten’. Ik heb het natuurlijk over BURN-OUT!
Dan weet je het wel als werkgever. De werknemer zal waarschijnlijk langdurig ziek zijn, je moet voor oplossingen en een plan van aanpak zorgen. Daarna is het hopen dat de werknemer goed terugkomt en geen ontslag neemt.
Daar sta je dan als werknemer bij je baas/leidinggevende met een Burn-out. Uitgeput, niet meer kunnen en willen werken. Hoe nu verder?
Alleen rustig aandoen en tijdelijk stoppen met werken gaat niet helpen! Wat maakt dat je een burn-out hebt gekregen? Is het alleen werkgerelateerd?
Ik sta zowel voor de werkgever als werknemer. We lossen de Burn-out samen op!

Ik bied een totaalpakket aan voor bedrijven/instellingen die de werknemer willen ondersteunen in het herstel. Samen zorgen we ervoor dat de werknemer snel weer aan het werk kan!

Voor vragen of prijsindicatie stuur een PB, een e-mail naar coachingvanboheemen@gmail.com of bel naar 06-39779192

Marjolein van Boheemen Burnout-help